Het stille onderwerp- over intimiteit en (peri-) menopauze
Luister: “Veel vrouwen voelen het, weinig vrouwen spreken het uit.”
Intimiteit in de (peri)menopauze
Wanneer je lichaam verandert, verandert nabijheid mee
Intimiteit is één van de onderwerpen die in de (peri)menopauze vaak stilvallen. Niet omdat ze onbelangrijk wordt, maar net omdat ze zo intiem en kwetsbaar is.
Veel vrouwen voelen dat er “iets verandert”, maar vinden moeilijk woorden voor wat precies. Zin die wegblijft. Aanraking die anders aanvoelt. Een lichaam dat niet meer vanzelfsprekend meewerkt. Of net een emotionele afstand die groter lijkt dan ooit. Irritaties die opstapelen,…
En toch wordt er weinig over gesproken.
Intimiteit is meer dan seks
Wanneer we het over intimiteit hebben, denken we vaak meteen aan seks. Maar intimiteit is veel ruimer dan dat. Het gaat over nabijheid, over je gezien en veilig voelen bij iemand. Over aanraking, verbinding, openheid, verlangen, maar ook over grenzen mogen voelen en aangeven.
In de (peri)menopauze kan die intimiteit veranderen. Niet verdwijnen, maar verschuiven. En dat kan verwarrend zijn – zeker in een maatschappij die vrouwelijkheid en seksualiteit vaak koppelt aan jeugd en hormonale vanzelfsprekendheid.
Waarom menopauze intimiteit raakt
De hormonale veranderingen van de perimenopauze en menopauze hebben een directe invloed op het lichaam:
veranderingen in de vaginale doorbloeding en lubricatie
een andere prikkelverwerking
vermoeidheid, slaaptekort, pijnklachten
Maar minstens even belangrijk zijn de psychologische en relationele factoren:
hoe kijk je naar je veranderende lichaam?
wat doet het met je zelfbeeld en je gevoel van aantrekkelijkheid?
hoe wordt er binnen je relatie over verlangens, afstand of onzekerheid gesproken – of net niet?
Intimiteit leeft nooit in één laag. Ze ontstaat altijd in het samenspel tussen lichaam, psyche en context.
Wat veel vrouwen voelen (maar zelden luidop zeggen)
In mijn gesprekken met vrouwen hoor ik vaak dezelfde zinnen, in verschillende woorden:
“Ik hou nog evenveel van mijn partner, maar mijn lijf volgt niet meer.”
“Ik wil wel nabijheid, maar ik ben bang voor pijn.”
“Ik voel me schuldig omdat ik minder zin heb.”
“Ik herken mezelf niet meer in hoe ik intimiteit beleef.”
“Ik geraak geïrriteerd in kleine dingen, de manier waarop mijn man kauwt, soms zelf praat,…”
Deze gevoelens zijn geen teken van falen. Ze zijn een begrijpelijke reactie op een levensfase waarin veel tegelijk verandert.
Een uitnodiging tot mildheid
Misschien vraagt deze fase niet om “terug te gaan naar hoe het was”, maar om te vertragen en opnieuw te luisteren. Naar je lichaam. Naar je grenzen. Naar wat nabijheid voor jou vandaag betekent.
Intimiteit in de (peri)menopauze vraagt geen prestatiedrang, maar mildheid, nieuwsgierigheid en communicatie. Met jezelf, en met de ander.
Daarom neem ik jullie graag mee de komende weken om samen te ontdekken wat deze nieuwe fase betekent kijkend naar het bio-psycho-sociaalmodel, wat met menopauze na een kankerbehandeling en tips en tricks om seksualiteit terug volop te beleven zonder pijn.